آياتى كه مربوط به عصمت امامان الاهى است آيهء يكم : « آيه عهد » يكى از آياتى كه بر عصمت امامان الاهى دلالت دارد ، آيهء مباركهء عهد است . در اين آيه خداوند انتصاب حضرت ابراهيم عليه السلام را به امامت تبيين و نيز رسيدن اين مقام و الا را به ظالمان نفى مىكند . خداوند متعال مىفرمايد : « وَإِذِ ابْتَلى إِبْراهيمَ رَبُّهُ بِكَلِماتٍ فَأَتَمَّهُنَّ قالَ إِنّي جاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِمامًا قالَ وَمِنْ ذُرِّيَّتي قالَ لايَنالُ عَهْدِي الظَّالِمينَ » ؛ « 1 » و ياد آر هنگامى را كه خداوند ابراهيم عليه السلام را به كلماتى ابتلاء و امتحان فرمود و آن امتحان‌ها را به اتمام رسانيد . خداوند فرمود : همانا تو را براى مردم امام قرار مىدهم . [ ابراهيم ] عرض كرد : و از ذريهء من نيز [ به اين مقام خواهند رسيد ] ؟ خداوند فرمود : عهد من به ستم‌كاران نخواهد رسيد . آيهء ذكر شده يكى از مهم‌ترين دلايلِ شرط عصمت براى امام است . از همين رو است كه امامان اهل بيت عليهم السلام براى اثبات لزوم عصمت امام به اين آيه استناد و استدلال كرده‌اند . عالمان شيعه نيز به تبعيت از پيشوايان معصوم خود در بحث از عصمت امام به آن استناد كرده و به بررسى آن پرداخته‌اند . مرحوم طبرسى رحمه اللَّه در اين باره مىنويسد : إستدلّ أصحابنا بهذه الآية على أن الإمام لا يكون إلّامعصوماً عن القبائح ؛ لأنّ اللَّه سبحانه نفى أن ينال عهده الذي هو الإمامة ظالم ، و من ليس بمعصوم فقد يكون ظالماً ، إمّا لنفسه ، وإمّا لغيره ؛ « 2 »

--> ( 1 ) . سورهء بقره : آيه 124 . ( 2 ) . تفسير مجمع البيان : 1 / 377 .